Onbestorven rolstoeldans-wezen.
Donderdag 25 november.

Tegen 16.30 uur vertrek ik al naar “het Dorp”. Je zult maar in een file terecht komen. Het autootje vol apparatuur, cd-koffers, rolstoel, schoenen en wat zoal nodig is voor een avondje dansen. En dan de rotzooi van Gerard er nog bij.
Ik ben blij dat Marga ook vroeg is. “Zal ik je even wijzen waar de sleutel straks afgeleverd moet worden?” Maar dat had Henk me al gewezen. Het papiertje met aantekeningen helpt ons voorspoedig door de verbinding van stekkertjes en stopcontacten. Tja en druk je eens per ongeluk op een verkeerd knopje, dan heb je gewoon even geen muziek. Alleen Nicole danst in trio bij het combidansen. Belinda en Edwin maken mooi ook alvast gebruik van de ruimte in overvloed. “Malta” heeft een hele hap van onze dansers afgesnoept. Corry vertelt over een mailtje van Henk en Nel voor het geval dat het slecht weer zou zijn. Wat zijn ze zorgzaam, al zitten ze nu op Malta. Maar gelukkig was het hier het mooiste weer van de wereld.
Rita heeft met een hese stem afgebeld en An is te laat thuis om nog naar Arnhem te komen. We openen gewoon met Rowen Hèze en dansen de wedstrijddansen, Cowboydans, Single Wals, Rom.Anonyme en Desire. Jammer Sandra, we hebben ook de Grease Lightning nog gedaan, moet je maar niet weglopen. Bij de Glandevonwals passen we net in één rij. Wat geweldig dat Tonny alles heeft geregeld voor onze bakjes troost. Na de pauze nemen we op verzoek van Ria de cha cha even door en komen de gevraagde wedstrijddansen weer langs. Samen met Tonny weten we alle knopjes van licht en geluid op ‘’off’’ te krijgen. Oei, pas als we naar buiten willen gaan zie ik net op tijd onze alarm plaat op het raam. En nu maar hopen dat ik achteraf niet nog meer heb vergeten. Het is maar goed dat onze rolstoeldans-ouders er volgende week weer zijn.
Beste maatjes Marga en Tonny, dank voor alles.
Henny.